آرشیو مطالب
مدرسه نو
خبرنامه داخلی مجمع خیرین مدرسه ساز کاشان

دانلود نسخه PDF دی ماه 1393
دانلود نسخه PDF فروردین ماه 1394
مقالات و کتاب ها
سخن روز

 جهت مراجعه به کانال مجمع خیرین مدرسه ساز به آدرس ذیل مراجعه نمایید

https://telegram.me/mkhmk1384

 

قرآن برخی از کرامت های اخلاقی را در آیات زیربه ما آموزش داده است:

الف) کرامت بخشیدن به "یتیمان"، با دست مهر و لطف بر سر آنها

فجر۱۷- كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

ب) مسکن نیکو و مناسب برای بی پناهان فراهم کردن

یوسف۲۱- وَقَالَ الَّذِي اشْتَرَاهُ مِنْ مِصْرَ لِامْرَأَتِهِ أَكْرِمِي مَثْوَاهُ ...

ج) پرهیز از درشتگوئی وگفتار مودب ونیکو با والدین داشتن

اسراء ۲۳- فَلَا تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُلْ لَهُمَا قَوْلًا كَرِيمًا

د) برخورد کریمانه با لغو و لاطائلات

فرقان ۷۲- وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا

 ه) کسب تقوا برای رسیدن به مقام کرامت 

حجرات۱۳- يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَأُنْثَىٰ وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا ۚ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ۚ

 

 

 

زندگی نامه دکتر جوادیان خیر مدرسه ساز

news1


دکتر_احمد_جوادیان فرزند علی اکبر در سال  ۱۳۲۵ در یک خانواده مذهبی در کاشان متولد شدند.ایشان در دانشگاه تهران رشته پزشکی به تحصیل پرداختند، تخصص خود را چشم پزشکی گرفتند و سالها استاد دانشگاه بوده و همواره به مردم خدمت میکردند.
دکتر جوادیان بعد از ازدواج با سرکار #خانم_زهره_اصفهانیان درسال 1359 وارد خانواده خیر اندیش اصفهانیان شدند.
در سال ۱۳۷۳ بود که مدرسه ای به نام آموزشگاه دکتر احمد جوادیان  را در شهرک قطب راوندی احداث کردند و بعد از مدتی با توجه به نیاز منطقه به توسعه مدرسه پرداخته و طبقه ای دیگر به مدرسه اضافه کرده و همچنان به حمایت و پشتیبانی از دانش آموزان و پرسنل و آموزشگاه خود می پردازند .
جمله ای زیبا از دکتر جوادیان که کتیبه ایست بر دیوار مدرسه ایشان:
زیبا ترین تصویری که در زندگی ام وجود دارد دیدن این مدرسه است. برای من از کاخی که برای خودم باشد لذت بخش تر است. 
 بشر در طول زندگی خود و در مراحل مختلف ایده هایی دارد که بر پایه ی این ایده ها برنامه ریزی می کند و در نهایت دوران پیری و سرانجام رفتن به دیار باقی وبررسی حال وهوای دوران زندگی بسیار اهمییت دارد ولی مانع در این حد است که در مرحله آخر زندگی افسوس آن را نخوریم که کاش با خانواده و دوستانمان مهربان تر بودیم .کاش نسبت به مشکلات همشهری هایمان بی تفاوت نبودیم .کاش درد خانواده های ضعیف را بیشتر حس می کردیم وکوشش در کمک به آنها را مدنظر داشتیم ، کاش مدرسه ای می ساختیم ، کاش در آن مدرسه مارا دفن کنند وصبح وشام بچه ها از روی ما عبور کنند .

دسته بندی : گزارش ها
برچسب ها :

۱۳ دی ۱۳۹۷
0 نظر 175 بازدید نسخه چاپی ارسال به دیگران


نظر بدهید