آدرس

کاشان، میدان جهاد، بلوار مادر، خیابان کلیم کاشانی، جنب رستوران فرهنگیان کاشان

روزهای غیرتعطیل از ساعت ۸ الی ۱۴

درد دلي با خيرين مدرسه ساز

سلام، سلام بر توئي كه مظهر مهرباني و عشق به نوباوگان گلستان ولايتي، سلام بر تو كه لبيك گوي كوي امامتي و سلام بر تو كه از سالكان طريق شهر عشقي .

تصميم گرفتم نامه اي بنويسم خطاب به خيرين مهربان، همانان كه جاي جاي قلب پر از مهر و عاطفه شان مالامال از محبت به ما كودكان نيازمند به مهرورزي است، ما نوگلاني كه در اين سرزمين ولايتمدار ايران اسلامي آماده مي شويم تا كه آينده اين مملكت را بسازيم و شمائيد كه راه را برايمان هموار مي كنيد.

ولي نمي دانم از كجا و چگونه شروع كنم، با چه لحن و واژه اي تو را توصيف كنم، توئي كه خداوند در قرآن به توصيفت برخواسته است. آنجا كه در وصفت فرموده: إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتابَ اللَّهِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ ( كسانى كه كتاب الهى را تلاوت مى‏ كنند، و نماز را بر پا مى‏دارند، و از آنچه به آنها روزى داده‏ايم در پنهان و آشكار انفاق مى‏ كنند، آنها اميد تجارتى دارند كه نابودى و فساد و كساد در آن نيست.) [ سوره فاطر آيه 29 ] آري تو همان كسي هستي كه به اين آيه قرآن عمل كرده اي و باز هم خواهي كرد.

وقتي در برنامه هاي تلويزيون مي بينم يا از راديو مي شنوم يا در روزنامه و مجله اي مي خوانم كه جمعي از هم سن و سالان من توسط تو و امثال تو صاحب مدرسه اي شدند كه امكانات فراوان دارد و كلاسهاي مجهز ، و ديگر لازم نيست دوشيفته به مدرسه بروند، خيلي خوشحال مي شوم و براي تو و همه آن دانش آموزان آرزوي موفقيت مي كنم.

البته در كنار اين خوشحالي آرزوئي هم دارم و زير لب زمزمه مي كنم خدايا: آيا اگر در شهر ما اين زلزله خاموش و اين خشكساليِ طولانيِ طاقت فرسا نيامده بود! اينجا هم خيريني داشت تا براي ما هم مدرسه بسازند و ما را از اين همه مشكل نجات دهند؟ آيا كساني در اين شهر پيدا مي شدند مثل اين خيريني كه در ديگر شهرها براي بچه ها انفاق مي كنند و دل آنها را شاد مي كنند؛ تا دل من و امثال من كه آرزوي درس خواندن در مدرسه اي خوب و غير فرسوده دارند را خوشحال كنند؟ هر روز سحرگاهان كه به قصد نيايش به درگاه خداي مهربانيها بيدار مي شوم دوركـعـت نـمازم را مي خوانم و به قصد كسب علم و دانش، به قطعه اي از بهـشت كه قطـعاً با زحمت زيادي سـاخته شـده پاي مي گذارم، وجودم سرشار از شور و شعف مي شود. براي آنان كه سي يا چهل سال پيش در اين شهر بنائي براي امروز من و امثال من ساخته ند از صميم دل آرزوي بهروزي و عاقبت بخيري مي كنم. در اين ميان وقتي قصه خيرين مدرسه ساز را مي شنوم براي آنا نيز آرزوي موفقيت و توفيق روز افزون مي كنم، و برايشان دعا مي كنم كه آرزوي نوگلاني مثل من را در جاهاي ديگر اين مملكت اسلامي برآورده كرده اند.

من نمي خواهم قِصة قُصه هايم را بازگو ودل مهربان شما را برنجانم، اما دلم مي خواهد، دلم مي خواهد و آرزويم اين است كه روزي دوستان من در اين شهرستان نسبتاً فراموش شده هم مثل ديگر هموطنانِ هم سن و سال در شادي و شعف مضاعف تحصيل كنند و آينده ايرانمان را بسازند.

به امید آن روز .

 


دیدگاه خود را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. لطفا فیلدهای اجباری را پر نمایید *

تقدير از معلم در همه عرصه ها و همه حال بايد در عمل صورت پذيرد

تقدیر از مدیر کل نوسازی مدارس استان اصفهان در جشنواره پانزدهم